Fabrikanten moeten hun globale supply chains en hun wereldwijde productienetwerken hervormen als ze de de Covid-19 pandemie willen overleven en terug willen opbloeien. “COVID-19 heeft de risico’s benadrukt die verbonden zijn aan de toenemende verwevenheid van mensen en plaatsen door economische, politieke, culturele en milieuveranderingen,” zegt professor John Bryson van de Universiteit van Birmingham. De eerste grote bedrijven zijn al bezig regionale toeleveringsketens op te bouwen, gebruik makend van juist kleinere bedrijven.
Professor Bryson is co-auteur van een artikel dat vandaag in het Tijdschrift voor economische en sociale geografie gepubliceerd wordt. Hierin tonen de onderzoekers aan dat het tijd wordt voor een kritisch debat over de huidige globalisering. Onderzoekers gebruikten een database van 91 Amerikaanse bedrijven om aan te tonen dat de huidige dominante positie van de globalisering de internationale strategieën van 25% van deze bedrijven niet kan verklaren. Wel concluderen ze dat er een te grote afhankelijkheid is ontstaan van productiefaciliteiten op goedkopere locaties. De balans tussen kostenbeheersing en risico’s is doorgeslagen.
Covid-19 brengt impact rimpelingen aan het daglicht
John Byson, verbonden aan de Universiteit van Birmingham; “Er is een echte spanning tussen optimalisatie van Globale Productie Netwerken (GPN) en risico’s die over de hele wereld rimpelen. COVID-19 is de eerste keer dat deze rimpelingen een impact hebben op elk land en de meerderheid van de mensen die op deze planeet wonen.” Stabiliteit, betrouwbaarheid, veerkracht en voorspelbaarheid zijn van cruciaal belang bij het ontwerp van wereldwijde productienetwerken die een evenwicht vinden tussen risico en beloning en die de economische waarde in overeenstemming brengen met de waarden die verband houden met betrouwbaarheid, veerkracht en locatie.
Gemiste kans: SARS in 2002
“Het is jammer dat bedrijven, overheden en geografen de uitbraak van SARS eind 2002 niet hebben beschouwd als een proeftuin om nieuwe benaderingen voor het beheer van risico’s te ontwikkelen. GPN’s en offshoring, komen met veel risico’s die men heeft genegeerd”, aldus de Britse onderzoeker. Volgens professor Byson moet er een debat op gang komen over een fundamentele heroverweging van de globalisering. De impact van het virus toont aan dat wereldwijde productiebedrijven moeten overschakelen van grote productielocaties op één locatie, zoals China, naar talrijke kleinere faciliteiten over de hele wereld om de bedrijfsrisico’s te beperken.
Verkeerde reactie op handelsoorlog
De onderzoekers constateren dat in het handelsconflict tussen de VS en China grote bedrijven in eerste instantie gereageerd hebben door leveranciers vanuit China te verplaatsen naar andere lage lonen landen. Nu begonnen ze strategieën te ontwikkelen om verstoringen in de toeleveringsketens aan te pakken. Daarbij beginnen grotere bedrijven regionale toeleveringsketens op te bouwen. Ze maken meer gebruik van de technologie van kleinere bedrijven. Ze zoeken naar oplossingen voor meer efficiëntie en veerkracht.
Mondialisering opnieuw vormgeven
“COVID-19 heeft de risico’s benadrukt die verbonden zijn aan de toenemende verwevenheid van mensen en plaatsen door economische, politieke, culturele en milieuveranderingen,” voegt professor Bryson eraan toe. “Het bestaande denken over GPN-ontwerp minimaliseert de kosten en maximaliseert de economische ‘waarde’ in plaats van het afwegen van winst tegen risicovermindering.” Dit laatste is een aanpak met een hoog risico, die in zijn ogen moet veranderen. “We moeten het debat over de mondialisering opnieuw vormgeven rond de voordelen en risico’s die gepaard gaan met een verdieping van de mondialisering”.
Het onderzoek is gepubliceerd met als titel – Covid-19 en Alternative Conceptualisations of Value and Risk in GPN Research’ – Bryson, J.R. en Vanchan, V., Tijdschrift voor economische en sociale geografie.
