Moet je nu kiezen voor compleet bewerken, multitasking, op één complexe machine die meerdere technologieën combineert? Of is een cel, waarin standalone machines voor meerdere bewerkingen gekoppeld zijn, bediend door een operator of eventueel een robot, de beste oplossing? Het PTW-instituut van de TU Darmstadt heeft er onderzoek naar gedaan.
Onderzoek door PTW in Darmstadt toont verrassend resultaat
De onderzoekers van het Center für industrielle Produktivität (CiP) van het PTW zien dat de verspanende industrie neigt naar de inzet van complexe multitasking machines, veel-assig en met meerdere technologieën aan boord. Daarmee wil men onderdelen zoveel mogelijk afwerken met minimale inzet door operators. De onderzoekers vinden dit een gerechtvaardigd concept voor grote series met een klein aantal varianten. Het nadeel is in hun ogen dat de machines voor compleet bewerken complex zijn, moeilijk te bedienen en het werk voor de machines lastig te plannen is. Bovendien vergen ze hoge investeringen, die op hun beurt weer een maximale bezetting eisen om de investering rendabel te maken.
Cel met standalone machines
Daarom hebben ze in Darmstadt deze aanpak vergeleken met het werken in een productiecel die uit meerdere CNC-machines bestaat. De bewerkingscel telde twee 3-assige Haas Super Mini Mill 2-bewerkingscentra en een CNC-gestuurde 2-assige Haas SL-10-draaimachine, evenals twee CNC-bewerkingscentra voor algemene doeleinden en een CNC-draaimachine van een andere bewerkingsmachinebouwer. Ze hebben niet eens voor robotisering gekozen, om de opzet van de cel eenvoudig en laagdrempelig te houden. Om goed te kunnen vergelijken, hebben ze de productie van 2.000 onderdelen per week vergeleken.
Meer flexibiliteit
Een van de belangrijkste voordelen die de onderzoekers in dit concept zien, is de grotere flexibiliteit. Doordat gemiddeld genomen de investeringen veel lager liggen, kun je een tijdelijke daling van het productievolume beter opvangen. Je hebt bovendien de mogelijk om een machine uit de cel te halen en elders in te zetten, als het volume blijvend afneemt. De Duitse onderzoekers zien ook een voordeel in het optimaliseren van de flow. De productiviteit van een cel wordt voor een belangrijk deel bepaald door het aantal operators en het aantal shifts dat wordt gewerkt. In hun onderzoeken komen ze tot een doorlooptijd bij compleet bewerken van 35 minuten per product, in de cel met meerdere machines tot 10 minuten wat nog verder daalt naar 7 als je 2 operators inzet. De kosten (exclusief materiaal) liggen bij het compleet bewerken op 3,95 euro per stuk, in de cel op 2,55 euro.
Lees het volledige artikel in de april editie van het digimagazine:
